خرد گروهی...

فرازی از مدیریت علوی ...

اى مالك ، بدان كه تو را به بلادى فرستاده‏ام كه پيش از تو دولتها ديده ، برخى دادگر و برخى ستمگر . و مردم در كارهاى تو به همان چشم مى‏نگرند كه تو در كارهاى واليان پيش از خود مى‏نگرى و درباره تو همان گويند كه تو درباره آنها مى‏گويى و نيكوكاران را از آنچه خداوند درباره آنها بر زبان مردم جارى ساخته ، توان شناخت . بايد بهترين اندوخته‏ها در نزد تو ، اندوخته كار نيك باشد . پس زمام هواهاى نفس خويش فروگير و بر نفس خود ، در آنچه براى او روا نيست ، بخل بورز كه بخل ورزيدن بر نفس ، انصاف دادن است در آنچه دوست دارد يا ناخوش مى‏شمارد . مهربانى به رعيت و دوست داشتن آنها و لطف در حق ايشان را شعار دل خود ساز . چونان حيوانى درنده مباش كه خوردنشان را غنيمت شمارى ، زيرا آنان دو گروهند يا همكيشان تو هستند يا همانندان تو در آفرينش . از آنها خطاها سر خواهد زد و علتهايى عارضشان خواهد شد و ، بعمد يا خطا ، لغزشهايى كنند ، پس ، از عفو و بخشايش خويش نصيبشان ده ، همانگونه كه دوست دارى كه خداوند نيز از عفو و بخشايش خود تو را نصيب دهد .

الهی ! دانايی ده که از راه نيفتیم  و بينايی ده که در چاه نيفتیم .

الهی! آفريدی رايگان و روزی  دادی رايگان ،  بيامرز رايگان که تو خدايی نه بازرگان .

الهی ! بنياد توحيد ما خراب مکن وباغ اميد ما بی آب مکن .

 الهی ! مي بينی ومی دانی و بر آوردن می توانی .

الهی ! بود ونا بود من تورا يکسان ، از غم مرا به شادي رسان .

خواجه عبدالله انصاری

• اند حکایات مدیریتی  ...